برای رفتن به "دریاچه تار" دو راه رو میتونیم انتخاب کنیم:

  ۱-از دماوند در جاده دماوند به فیروزکوه کمی جلوتر از جاده روستای "سربندان"، از جاده "دلی چای" استفاده کنید.جاده دلی چای به "هویر" جاده خاکی ولی تازه بازسازی شده است و در حال آسفالت ریزی، ولی از هویر به دریاچه تار جاده خاکی، که بنظر می رسه در گذشته های دور آسفالت بوده، به جزء یکی دو قست کوچیک که به دلیل ریخته شدن سنگریزه تو جاده که برای حرکت ماشین مشکل سازه، بقیه قسمتها نسبتا جاده معقولی است.

      ۲- براي رسيدن به درياچه‌هاي كوچك و زيباي «تار» و «هوير» كه همچون دونگين فيروزه اي در ارتفاع 3500 متري كوههاي البرز قرار دارند بايد از راه پر پيچ و خمي بگذرید که دور نمای دماوند در افق دیدتان قرار دارد

          براي رسيدن به درياچه تار بايد از ترمينال شرق سوار ميني‌بوس‌هاي دماوند شد كه كرايه آنها 450 تومان است يا اينكه در فلكه دوم تهران‌پارس با سواري تا خود دماوند برويد. از تهران تا دماوند يك‌ساعت راه است و از دماوند تا درياچه يك‌ساعت ديگر به دماوند كه برسيد، در ميدان امام خميني، ابتداي بلوار فرامه ماشين‌هاي دربستي سواري يا وانت بار  شما را به كنار درياچه در هفده كيلومتري شرق دماوند مي‌برند
از روستاي چنار به بعد، جاده خاكي مي‌شود و ناهموار با گردنه‌هاي متعددي كه از آنها نماي تماشايي قله دماوند ديده مي‌شود.گردنه را كه رد كنيد، جاده با شيب تندي به تار رود مي‌رسد سمت چپ رود هم جاده‌اي است كه به دره‌اي به نام سيستان ختم مي‌شود . پس از گذشتن از يك بلندي بالاخره درياچه تار ديده مي‌شود. درياچه‌اي كوچك و زيبا كه که انسان را به وجد میآورد.

         "درياچه تار" در ارتفاع 3300 متري در عرض جغرافيايي 35 درجه و 43دقيقه و طول جغرافيايي 52 درجه و 51 دقيقه در مابين خط‌الرأس "زرين كوه" و "دو برار"  قرار دارد و بيشترين طولش 5/1 كيلومتر است. آب اين درياچه با ماهي‌هاي قزل‌آلاي خال قرمز و ماهي زردكش، حاصل جوشش چشمه‌هاي زير آن و آب شدن برف‌هاي كوه‌هاي اطراف و رودخانه كوچك فصلي است در اطراف درياچه هيچ گونه پوشش جنگلي و درخت وجود ندارد و بادهاي غربي سرد هميشه در تار مي‌وزند مجوز شكار در اينجا براي كسي صادر نمي‌شود و شنا و قايق‌سواري در درياچه تار ممنوع است.