سلام بر تو ای نزدیک ترین نام به خدا! سلام بر تو ای سفینه عشق! مدینه را شور حضور تو

 پر کرده است. شمیم لبخند پنجره ها! فضا را عطرآگین نموده و آسمان، خیره به نورافشانی

 مُنزل وحی، نام زیبای تو را زمزمه می کند و زمین چه سعادتمند، گهواره حضور تو پیدا شده

است. 

   در کدامین باور می گنجد که تو اهل زمین باشی و کدامین نگاه می تواند جلال تو را یکجا بنگرد .

تو امدی با حقیقتی که امیخته با عشق بود و انان که این حقیقت را شکستند چه ساده لوحانه گمان می کردند که با نبودنت همه چیز از بین می رود . دستان تو پاکی و صداقت و عدالت را چه زیبا برایمان تفسیر کرد و نجواهای توچه بی ریا ما را در این سرگشتگی ارام کرد. این نگاه های بی قرار و این قلب های در هم شکسته در این شب هایی که بدون بهانه اشک ها را جاری می سازد  تو را با بغضی بزرگ صدا می زنند .

من از خودم می گویم از لبانی که مهر سکوت  بر ان کوبیده شده و از چشمانی که پرده ی اشک از ان دریغ شده  و از قلبی که سختی اش بر وجودم سنگینی می کند  از من و هر که مانند من است و از تو می گویم از دنیایی که حتی در وازه ها نمی گنجد و از مردی که مرد بود و دنیا بر بی همتا بودنش گواهی داد و از تو که می دانم دستان پر مهر و قلب جون ایینه ات این نیازمندان را رها نخواهد کرد.

این دلتنگی و غربت تنها با نگاه تو سامان می یابد نگاهت را از ما دریغ مکن. ای رهبر عاشقان و دلدادگان، ای کریم اهل بیت (ع) میلادت گرامی و پاینده باد .